ବିଶ୍ୱାସ କୁମାର ରମେଶ ଏୟାର ଇଣ୍ଡିଆ ଦୁର୍ଘଟଣାରୁ ଏକମାତ୍ର ବଞ୍ଚିଯାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଜୀବନ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହେବା ପରେ, ପ୍ରକୃତ ଲଢ଼େଇ ଏବେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି। ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ PTSD ଏବଂ ବଞ୍ଚିଥିବା ଦୋଷୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହେବା ସହିତ ସଂଘର୍ଷ କରୁଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ କାହାଣୀ ଦର୍ଶାଉଛି ଯେ ଦୁର୍ଘଟଣାରୁ ବଞ୍ଚି ରହିବା ଶେଷ ନୁହେଁ, ବରଂ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଏକ ନୂତନ ଯୁଦ୍ଧର ଆରମ୍ଭ।
ବିଶ୍ୱାଶ କୁମାର ରମେଶ ନିଜକୁ ‘ସର୍ବାଧିକ ଭାଗ୍ୟବାନ ବ୍ୟକ୍ତି’ ବୋଲି କୁହନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ କଥା ପଛରେ ଗଭୀର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଲୁଚି ରହିଛି।
ଜୁନ୍ ୧୨ ତାରିଖରେ ଅହମ୍ମଦାବାଦରେ ହୋଇଥିବା ଏୟାର ଇଣ୍ଡିଆ ବିମାନ ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ୨୪୧ ଜଣ ପ୍ରାଣ ହରାଇଥିଲେ ଏବଂ ରମେଶ ଏକମାତ୍ର ବଞ୍ଚି ଯାଇଥିଲେ।
ତାଙ୍କ ସାନ ଭାଇ ଅଜୟ ମଧ୍ୟ ସେହି ବିମାନରେ ଥିଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ମାତ୍ର କିଛି ସିଟ୍ ଦୂରରେ ବସିଥିଲେ।
ରମେଶ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଜଳୁଥିବା ଭଗ୍ନାବଶେଷରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଗଲେ, କିନ୍ତୁ ସେହି ଦିନର ସ୍ମୃତି ଏବେ ବି ତାଙ୍କୁ ଘାରି ରହିଛି।ସେ କୁହନ୍ତି, “ମୁଁ ଏବେ ବି ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଫସି ରହିଥିବା ଅନୁଭବ କରୁଛି। ମୁଁ ରାତିରେ ଶୋଇ ପାରୁନାହିଁ। ଯେଉଁ ପ୍ରଶ୍ନଟି ମୋତେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ହଇରାଣ କରୁଛି ତାହା ହେଉଛି: ଯଦି ମୋ ଭାଇ ବଞ୍ଚି ନଥାନ୍ତା, ତେବେ ମୁଁ କ’ଣ କରିବା ଉଚିତ.
ଏହି ଦୁର୍ଘଟଣା କେବଳ ତାଙ୍କର ଶାରୀରିକ ଅବସ୍ଥା ନୁହେଁ ବରଂ ମାନସିକ ସ୍ଥିତିକୁ ମଧ୍ୟ ଦୋହଲାଇ ଦେଇଛି।
୪୮ ବର୍ଷୀୟ ରମେଶ ଏବେ ଇଂଲଣ୍ଡର ଲିସେଷ୍ଟରରେ ରହୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କହିଛନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଦଳି ଯାଇଛି।ରମେଶ କହିଥିଲେ, ‘ମୁଁ ଅଧିକାଂଶ ସମୟ ମୋ କୋଠରୀରେ ଏକା ବସିଥାଏ।
ମୁଁ ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ କିମ୍ବା ପୁଅ ସହିତ କଥା ହୁଏ ନାହିଁ। ସେହି ରାତି ମୋ ମନରୁ ଯାଏ ନାହିଁ।
ରମେଶଙ୍କ ଅନୁସାରେ, ତାଙ୍କ ଗୋଡ଼, କାନ୍ଧ ଏବଂ ପିଠିରେ ଆଘାତ ଯୋଗୁଁ ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ ଏବେ ବି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅଛି, କିନ୍ତୁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଯନ୍ତ୍ରଣା ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଅଛି।
ରମେଶ କୁହନ୍ତି, ‘ମୋ ଭାଇ ମୋର ସମର୍ଥନ ଥିଲା। ସେ ସବୁବେଳେ ମୋତେ ସମର୍ଥନ କରୁଥିଲେ।
“ଏବେ ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକା।” ଡାକ୍ତରମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୋଷ୍ଟ-ଟ୍ରାମାଟିକ୍ ଷ୍ଟ୍ରେସ୍ ଡିସଅର୍ଡର (PTSD) ରୋଗ ଚିହ୍ନଟ କରିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଘରକୁ ଫେରିବା ପରଠାରୁ ତାଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଚିକିତ୍ସା ମିଳିନାହିଁ….
ଏବେ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି, ଆଘାତ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଚାପ ବ୍ୟାଧି କ’ଣ? ଏହାର ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକ କ’ଣ, ଏବଂ ଏହା କେବେ ଘାତକ ହୁଏ?