ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ଜିଦ୍ ଯୋଗୁଁ ଦ୍ରୌପଦୀ ଏହି ପଦକ୍ଷେପ ନେଲେ ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ ଗତି ବଦଳିଗଲା
ନିୟତିର ବିଧାନକୁ କେହି ବଦଳାଇ ପାରିବେନି ….
ନିୟତିର ବିଧାନକୁ କେହି ବଦଳାଇ ପାରିବେନି। ମଣିଷର ଚାରିତ୍ରିକ ଦୋଷ ତାକୁ ରସାତଳକୁ ନେଇଯାଏ। ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧର ନଅ ଦିନ ବିତିଯାଇଥିଲା। ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ଧୈର୍ଯ୍ୟଚ୍ୟୁତି ଘଟିଥିଲା। ସେ ମାମୁଁ ଶକୁନିଙ୍କ ଆଗରେ ବାରମ୍ବାର ଗୋଟିଏ କଥା କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ପିତାମହ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବେ ନାହିଁ ଏବଂ ଆମେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟର ସ୍ୱାଦ ଚାଖିପାରିବୁ ନାହିଁ।” କ୍ରୋଧିତ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଭୀଷ୍ମ ପିତାମହଙ୍କ ଶିବିରରେ ପହଂଚି କହିଲେ, “ତୁମେ ଆମର ସେନାପତି। ୯ ଦିନ ବିତିଗଲା, ଅଥଚ ଗୋଟିଏ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ମାରି ପାରିଲନି। ମୋତେ ଲାଗୁଛି, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ବିଜୟ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ନୁହେଁ, ବରଂ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଲଢ଼ୁଛ।’
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ କଥାଟି ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଭାରି ବାଧିଲା। ସେ ରାଗି ଯାଇ କହିଲେ, “ତୁମେ କ’ଣ ମୋର ବିଶ୍ୱସ୍ତତା ଉପରେ ସନ୍ଦେହ କରୁଛ? ମୁଁ ସିଂହାସନ ସହିତ ବନ୍ଧା, ଏବଂ ମୁଁ ଘୋଷଣା କରୁଛି ଯେ ଆସନ୍ତାକାଲି, ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ସୁଦ୍ଧା, ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ସୁଦ୍ଧା ଗୋଟିଏ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବି।’ ଯେତେବେଳେ ଏହି ଖବର ପାଣ୍ଡବ ଶିବିରରେ ପହଂଚିଲା, ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏକ କୌଶଳ କରିଥିଲେ ଯାହା ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ଏକକ ଚାଲ ସହିତ ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗତିପଥକୁ ବଦଳାଇ ଦେଇଥିଲା।
ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଘୋଷଣା ଶୁଣି ପାଣ୍ଡବ ଶିବିରରେ ଭାଳେଣି ପଡ଼ିଗଲା। କାରଣ ସମସ୍ତେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ମହତ୍ୱ ଜାଣିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଏବଂ ସାହସ ଅକଳ୍ପନୀୟ ଥିଲା। ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭାବିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଯେ ଭୀଷ୍ମ ପିତାମହଙ୍କ କଥା ସତ୍ୟ କି, ଯୁଦ୍ଧରେ କୌରବମାନଙ୍କର ବିଜୟ ନିଶ୍ଚିତ। ଏହାର ପ୍ରତିକାର ପାଇଁ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏକ କୌଶଳ କରିଥିଲେ।
ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ଯେ ସନ୍ଧ୍ୟା ପ୍ରାର୍ଥନା ପରେ, ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଭୀଷ୍ମ ପିତାମହଙ୍କ ଶିବିରକୁ ଯିବା ଉଚିତ ଏବଂ କୌଣସି ରାଜକୀୟ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧିବେନି। ଶିବିରରେ ପହଂଚିବା ପରେ, ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ଚପଲ ଧରି ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଓଢ଼ଣା ତଳକୁ କରି ଭୀଷ୍ମ ପିତାମହଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ନେବାକୁ କହିଥିଲେ। ଦ୍ରୌପଦୀ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ପାଦ ଛୁଇଁବା ମାତ୍ରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଅନନ୍ତ ସୁଖର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ଯେତେବେଳେ ଭୀଷ୍ମ ଜାଣିପାରିଲେ ଯେ ଏହା ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେହି ନୁହେଁ, ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ, କାରଣ ସେ କେବେ ଭାବି ନଥିଲେ ଯେ ଏହି ସମୟରେ କେବଳ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରବଧୂ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିପାରିବେ। କିନ୍ତୁ ସେ ଜାଣି ନଥିଲେ ଯେ ଏହା ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଭିନୀତ ଏକ ନାଟକ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କିଛି ନୁହେଁ।
ଭୀଷ୍ମ ପିତାମହ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମେ ଏହି ସମୟରେ କିପରି ଆସିଲ, ଏବଂ କାହା ସହିତ ଆସିଲ? ଏହା କାହାର ନାଟକ?’ ଏହା କହି, ଯେତେବେଳେ ଭୀଷ୍ମ ପିତାମହ ଶିବିର ବାହାରକୁ ଗଲେ, ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସେଠାରେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପାଦୁକା ଧରି ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହି ରୂପ ଦେଖି ସେ ବୁଝିପାରିଲେ ଯେ ଏହି ନାଟକ ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହେଁ ବରଂ ସ୍ୱୟଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ। ଭୀଷ୍ମ ପିତାମହଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରତିହତ କରିବା ପାଇଁ, ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏହି ନାଟକ ସଂଗଠିତ କରିଥିଲେ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ ଏବଂ ଭୀଷ୍ମ ପିତାମହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପୂରଣ କରିଥିଲେ। ଏହିପରି, ମହାଭାରତର ଗତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓଲଟା ହୋଇଗଲା।